Column: Linkshandig of niet?

Nijmegen, 25 januari - Je fietst vanaf de 2de Oude Heselaan richting centrum en nadert het bekende plein, waar sinds mensenheugenis 5 wegen samenkomen.

De afgelopen weken hebben de experts van het stoplichtengilde hier een behoorlijke klus verricht en het gehele arsenaal aan stoplichten ververst en alles wat daar in de regelsfeer aan te pas komt weer aangepast aan de eisen des tijds. Het resultaat mag er wezen.

Gevolg is, dat het verkeer uit de Oude Heselaan eindelijk meer tijd heeft om de kruising te passeren. Vroeger moest je echt je running schoenen aantrekken of extra gas geven wanneer je je gemotoriseerd voortbewoog. Dat is nu voorgoed verleden tijd.

Tot vorige week (na oplevering) ik iets heel bijzonders zag: de fietsers die langs komen kunnen van hun aanwezigheid blijk geven door op de knop langszij het trottoir te drukken. De stoplichten gaan dan in hun voordeel werken. Altijd meegenomen zou je denken.

Wat wil nou het geval? Er was een mevrouw die aankwam op haar fiets, met haar rechterhand in een mitella, waarschijnlijk na een sporblessure. Zij stopt op een meter of anderhalf van die knop en probeert met links de knop in te drukken. Dat bleek helemaal onmogelijk! Met boodschappentas en al belandt zij in de goot omdat het evenwicht even zoek was. Zij werd in feite gestraft omdat ze links het meest handig; lees: linkshandig was.

Ik heb haar direct overeind geholpen. Parkeerde haar fiets weer verticaal en hing de boodschappen weer over het stuur. Zij bedankte mij. Ondertussen ging het licht via oranje weer op rood. We bleven staan. Zij gaf aan dat ze behalve een mitella rechts nog linkshandig was ook. Ik rechtte de rug en drukte met rechts op de knop. Niet lang erna konden we weer veilig verder.

Het is soms prettig om rechts te zijn. Liberaal is toch iets anders. Even je medeweggebruiker overeind helpen, kan toch geen kwaad. Weet je wat? We gaan in Engeland wonen! Want hier hebben we even géén oplossing voor.

Verkeersplannenmakers worden bedankt! Die krijgen altijd gelijk, want zij zullen zeggen: het is maar van welke kant je het bekijkt...

Vincent Beijk ©