Waar kunnen ro(c)kers nog heen?

Nijmegen, 8 februari - 'De overheid kan zeggen en willen wat ze wil, maar mijn klanten roken!' Zeeland, zaterdag 4 februari 23.00 uur.

De eigenaar heeft liever niet dat ik de gelegenheid noem, het is voor mij niet belangrijk. Wel belangrijk voor de avond lijkt dat ondanks de barre kou tegen de tachtig mensen zijn komen opdagen naar deze toch wat afgelegen plek. Er passen er hooguit honderd. 'In de zaal mag absoluut niet gerookt worden, maar in het cafe wel. Dat leverd wel dat het publiek op en neer gaat lopen maar als het bandje goed speelt blijven ze wel.' Het bandje besluit een pauze in te lassen en dan te kijken hoe dat valt.

De begrippen rocken en roken lijken al sinds ontstaan van de eerste met elkaar verbonden. Sinds de invoering van het rookbeleid zie je dan ook dat uitgaansgelegenheden, bijzonder die waar alternatieve muziek gedraaid word, te kampen hebben. Zo ook in Nijmegen. De eens befaamde 'Bijstand' staat er nu vaak troosteloos bij. vijf klanten aan de bar, als die al geen vrijwilliger zijn. En dan drie verkleumde rokers buiten. Die vervolgens tot stilte gemaand worden.

Allicht (op de Hertogstraat) is vorig jaar gesloten. Goede bar, druk en Live-bandjes dat het een lieve lust was. De eigenaar was namelijk een geluidsman die ook weer zo z'n netwerk had op dat gebied. Dat gaf goede opnames van goede bandjes voor vrolijk publiek. Consumenten. Toen kwam de rookwet, kwam er niemand meer omdat buiten roken niet welkom voelde voor veel vaste klanten. Of kwamen ze even voor het bandje en gingen dan naar de Bijstand. Daar had men nog stiekem de asbak op tafel staan.

Zo is er een lange lijst van uitgaansgelegenheden die hiermee te kampen hebben. En dan uiteraard niet alleen de alternatieve scene. Het probleem is nu alleen verplaatst van binnen naar buiten. Plekken waar men wel nog roken toestaat in Nijmegen, mag ik hier ook niet noemen. 'uit angst dat hier volgende week ook de BOA of welke andere instantie dan ook binnenvalt om de pret snel te bederven. Het zou nog gezellig kunnen worden!' aldus een eigenaar in Nijmegen die het rook-verbod compleet negeert. En daarmee ook het blowverbod, 'als je dan toch bezig bent' grapt hij.

Het is druk, er speelt live muziek. Mensen drinken lachen en roken. Zowel in Zeeland als in Nijmegen stoort klant noch werknemer zich aan de rook. Het lijkt zelfs als een soort geheimpje te worden gezien, dat we samen delen.

'Maar hoe lang nog, dat is onduidelijk'. Het is drie uur in Zeeland. De zaal druppeld nog lange niet leeg, want het is notabene koud buiten. Zeker de tosti's, en broodjes worst die besteld kunnen worden vallen erg in de smaak bij de gasten. De tent is in een jubelstemming als het bandje besluit om te vertrekken. De kassa gaat vol, de man van de eigenaresse ook. Ik aanschouw het geheel en moet toch denken aan die eigenaar in Nijmegen. Hoe lang nog?

Door: Ward Palmen