Een
matras, gebroken vazen en polaroids aan prikkeldraad. Met die beelden en
voorwerpen lieten twaalf vrouwen op 9 oktober in een vol Waalhalla in Nijmegen
zien wat het met je doet als je lange tijd geen veilige plek hebt om te wonen.
De vrouwen, die dak- of thuisloos zijn of zijn geweest, maakten zelf de foto’s
en richtten de expositie in. Na de presentatie gingen zij met hulpverleners en
lokale organisaties in gesprek over wat er beter kan in de hulp en zorg aan
vrouwen.
Ook met een dak boven je hoofd kun je thuisloos zijn
Wie geen vaste woonplek heeft, kan soms tijdelijk terecht bij familie of
vrienden. Van buitenaf is dan moeilijk te zien hoe onzeker die situatie is, of
hoe veilig de plek is waar iemand slaapt. In het project Genderlens brachten de
vrouwen in beeld wat die onzekerheid betekent voor hun dagelijks leven en hun
lichamelijke en mentale gezondheid.
Tijdens de presentatie vertelden de vrouwen zelf de verhalen achter hun
foto’s. Twee deelnemers gingen voor de volle zaal staan en zongen. Juist de
combinatie van de twee nummers en de moed om ze daar te zingen, maakte indruk.
In hun optreden was voelbaar hoe kwetsbaar het kan zijn om iets van jezelf te
laten zien. Tegelijk lieten ze horen hoeveel kracht daarin zit.
Stukje verwerking
Ook voor Vinanda Mijdam, ervaringsdeskundige bij Genderlens, had het
project een persoonlijke betekenis. “Voor mij is het een goede manier om
hiermee bezig te zijn, een extra stukje verwerking.” Ze vertelt dat het haar
ook goed doet als haar bijdrage iets kan veranderen voor vrouwen die nu in
dezelfde situatie zitten.
Abby, junior-ervaringsdeskundige bij het project, wijst op een verschil
dat in de hulpverlening volgens haar meer aandacht verdient. Ze ziet dat
hulpverleners bij vrouwen vaak dezelfde aanpak gebruiken als bij mannen.
Lees verder onder de foto.
Sjaan Klijnee
Een veilige plek om op adem te komen
Tijdens de werksessie na de presentatie kwamen verschillende ideeën op
tafel. Deelnemers, hulpverleners en lokale organisaties dachten onder meer aan
een opvangplek in zelfbeheer voor vrouwen, naar voorbeeld van NuNN, en aan een
hulplijn. Een behoefte kwam duidelijk naar voren: veilige plekken waar vrouwen
gemakkelijk kunnen binnenlopen, elkaar kunnen ontmoeten en steun kunnen vinden.
Verder in 2027
Die behoefte staat centraal in de subsidieaanvraag voor 2027. Stichting
Hear me en Buro KAN willen met hun ervaringskunst zichtbaar maken wat vrouwen
nodig hebben om zich welkom te voelen, tot rust te komen en iets voor elkaar te
betekenen. De ervaringen en ideeën van de vrouwen kunnen zo hun weg vinden naar
de organisaties en beleidsmakers die zulke plekken kunnen ontwikkelen. Eind
november horen Hear me en Buro KAN of de subsidie wordt toegekend. Bij
toekenning staan alle projectpartners uit 2026 klaar om opnieuw mee te werken.
De vrouwen bepaalden wat ze wilden laten zien
Genderlens is een initiatief van Stichting Hear me en Buro KAN Het
project werkt met Photovoice, een methode waarbij deelnemers met hun eigen
foto’s laten zien wat zij belangrijk vinden. De vrouwen bepaalden zelf welke
beelden en verhalen ze deelden en waar zij aandacht voor wilden vragen. Het
project wordt hoofdzakelijk gefinancierd door het Agis Innovatiefonds.