In Memoriam Arthur Beckers (25 november 1954 - 25 januari 2025)

Arthur Beckers, ook wel bekend onder de naam Pietje of koning Arthur, overleed op 25 januari van dit jaar in Nijmegen.

Arthur was een bekend gezicht in de Nijmeegse muziekwereld. Geboren op Curaçao, kwam hij op zijn tiende samen met zijn ouders naar de Keizer Karelstad als jongste uit een gezin van vier kinderen.

Begin jaren 70 begon hij op jonge leeftijd in Nijmegen al als deejay bij de jongerensoos Check Point Charley in de Boksdoornstraat. Een soos om de jongeren uit de wijk van de straat te houden en fun en ontspanning te bieden. Op vrij jonge leeftijd was hij al begaan met de situatie van jongeren die op zoek waren naar zinvolle tijdsbesteding.

Arthur was eerlijk, vrolijk en had gevoel voor humor. Soms een beetje eigenwijs, maar raakte nooit de verbinding met zijn medemens kwijt, altijd bereid om anderen te helpen. En hij deed dat zoals hij het deed. Hij hield niet van moeilijk doen. Arthur had ook een gevoelige kant: hij hield bijvoorbeeld niet van veranderingen. De overgang van analoog naar digitaal was niet direct aan hem besteed.

Zijn passie voor muziek en groeiende fascinatie voor klank en geluid zijn in Nijmegen ontstaan en hebben hem daarna nooit meer losgelaten. Hij volgde de soundopleiding en ging werken als geluidstechnicus, geluidsman of geluidsmixer. De eerste muziekband waar hij als geluidstechnicus aan de slag ging was Ayakamata, destijds een populaire Nijmeegse Caribische band, opgericht in 1979 door Ottie Doorstam. Zijn werk als geluidsman bij deze band werd een belangrijke leerschool voor hem. Aya kama ta betekent in het Papiaments letterlijk ‘daar is mijn bed’. In figuurlijke zin: ‘daar is mijn nest’ of ‘daar kom ik vandaan’. Arthur werd het vertrouwde gezicht als geluidsman van Ayakamata.

Arthur kwam bij veel bands, concerten en evenementen in Nederland. Hij zorgde ook voor de crew, nodig voor het opbouwen en afbreken van podia. Hij koos ervoor  Nijmeegse jongeren hierbij in te zetten, waardoor zij  later een baan hebben gevonden in de podiumbouw of in de muziekwereld.

Als kind van Curaçao (yu di Kòrsou) heeft hij altijd een sterke band met het eiland gehad. Bijna elk jaar ging hij met carnaval naar Curaçao en na de geboorte van zijn dochter ook naar Aruba. In latere jaren was hij een geliefde deejay in diverse  Nijmeegse cafés.

Onder Antilliaanse en Surinaamse studenten in de Waalstad in de jaren 70 en 80  was hij geen onbekende. Hij  sportte vaak met deze studenten en bezocht met hen reggaeconcerten in Doornroosje.

De ontmoetingsplaats voor veel Caribische Nijmegenaren was en is zonder meer salsadansschool / salsadanscafé Amanné in het centrum van Nijmegen, waar ook koning Arthur vaak vertoefde. Twee maanden voor zijn overlijden heeft dochter Merelyn in Amanné nog een memorabel feest voor hem georganiseerd naar aanleiding van zijn 70ste verjaardag. Op dit feest traden Nijmeegse  muzikanten op onder leiding van Augusto, een van zijn beste vrienden.

Het leven van Arthur was nooit saai. Hij was graag onder de mensen, kon goed verbinden en kende ook veel mensen. Arthur hield van het leven en stond ook volop in het leven. Hij was plannen aan het maken voor de toekomst. Maar toen bleek er ineens geen toekomst meer, want eind oktober 2024 kreeg hij slecht nieuws over zijn gezondheid. Het was moeilijk voor hem om dat te accepteren, maar dit werd wat makkelijker naarmate hij meer tot het besef kwam dat hij toch een goed leven heeft gehad. Arthur was geliefd en zal door velen worden gemist.

‘Muziek, mijn lust en leven’

Muziek was Arthur’s leven en grote liefde. Op de afscheidsdienst  op 30 januari in Nijmegen werd dit dan ook via de volgende woorden tot uitdrukking gebracht:

Muziek was mijn eerste liefde en zal mijn laatste zijn.'     

Vrienden van Arthur Beckers