Door
politieagenten met een VR-game te trainen, krijgen ze hun stressreactie
– ook in realistische situaties – beter onder controle.
De VR-game,
ontwikkeld bij het Donders Instituut aan de Radboud Universiteit, is
inmiddels al een onderdeel geworden van een aantal politieopleidingen.
Zombies neerschieten
Samen
met een team van wetenschappers trainde Floris Klumpers, universitair
hoofddocent bij het Behavoural Science Instituut en neurowetenschapper
bij het Donders Instituut van de Radboud Universiteit, voor dit
onderzoek honderd politie-instructeurs met een VR-game waarbij ze in een
parkeergarage door een soort zombies werden benaderd die ze neer
moesten schieten. "Ze kregen daarbij live biofeedback: als hun hartritme
te laag was, dan werd hun zicht beperkt en konden ze niet verder
spelen."
Constante toevoer van zuurstof
Het hartritme zegt iets over de constantheid van de
hartslag: bij een spannende situatie gaat de hartslag omhoog en het
ritme standaard omlaag. Klumpers: ‘Dat is evolutionair gezien handig,
want het zorgt ervoor dat er een constante toevoer is van bijvoorbeeld
zuurstof, waardoor je snel kunt kiezen om te vechten of te vluchten. Dat
kan praktisch zijn, maar niet voor politieagenten, die ook goed
doordachte keuzes moeten maken. Daarvoor moet je niet te hoog in de
stress zitten’ De agenten konden pas verder spelen als hun hartritme
omhoog ging. ‘Ze moesten dus leren hun evolutionair aangeleerde reactie
te onderdrukken.’ Dat lukte erg goed met de game. Door
ademhalingsoefeningen toe te passen, kregen de agenten hun hartritme
omhoog. ‘Voor de meeste agenten gold dat ze kort door de neus in moesten
ademen en lang door de mond uit. Maar er waren ook deelnemers waar
juist andere oefeningen beter werkten. Dat moesten ze zelf uitzoeken en
toepassen.’
Realistische situaties
Om
te kijken of dit ook werkte in realistische situaties, werd de
strategie toegepast tijdens een schiettest. In dit onderdeel van de
opleiding moeten agenten heel snel beslissen of ze een figuur
neerschieten of niet, door geconfronteerd te worden met plots
verschijnende mensen op een digitaal scherm. Klumpers: ’We zagen ook
hier dat mensen die met onze game getraind waren duidelijk een hoger
hartritme hadden, dan mensen die zonder biofeedback de game hadden
gespeeld. Dat was een verschil van 35%.’
De
game is nu al onderdeel van bepaalde politieopleidingen en het doel is
om het te gaan integreren op de hele politieacademie. ‘De instructeurs
die meededen aan deze test, wilden de oude versie waarmee we hen
trainden eigenlijk meteen al in de opleiding integreren. We zijn nu
betere nieuwe versies aan het maken.’
Risicojongeren
Klumpers
gaat nu samen met een groot team van maatschappelijke en academische
partners onderzoeken of deze methode ook toegepast kan worden bij andere
groepen waarbij het handig zou zijn om stressreacties onder controle te
krijgen, zoals bij risicojongeren. "Daarbij gaan we twee groepen
bestuderen die zich steeds vaker aan weerszijden van maatschappelijke
spanningen bevinden: politie en jongeren met een geschiedenis van
agressie. Het zou mooi zijn als we hen kunnen helpen met hun
stressreactie."
Meer weten over dit onderzoek?
Kijk hier.