Rouwen is van alle tijden

Rouwen. We krijgen er allemaal vroeg of laat mee te maken, maar toch is het een onderwerp waar we heel moeilijk met elkaar over praten. Eén van de redenen daarvoor is dat de dood de laatste eeuw steeds meer uit ons gezichtsveld is geraakt.

Partnerconent

Door Miranda Schutten

Mensen sterven niet meer thuis, we baren onze overledenen elders op en veel afscheidsdiensten zijn in (soms wat kille) crematoria. In mijn ogen bestaan er veel misverstanden over rouw en verlies.

Rouwen is namelijk emotie, een doodnormale reactie op het verlies van iets of iemand. Dat kan het overlijden zijn van een dierbare, maar ook het verlies van je baan waaraan je gehecht was, verlies van een huisdier, je vaderland, een scheiding of ongewenst kinderloos zijn. Zomaar een lijstje van verliezen waarmee ik zeker niet compleet ben.

Rouwen is doodnormaal

Rouwen is doodnormaal en hoort bij ons leven of we nu willen of niet. Het leven is niet altijd leuk. Als we iets verliezen waar we heel erg aan gehecht zijn dan raakt ons dat. Rouwen is emotie. Iemand die rouwt wordt heen en weer geslingerd tussen boosheid, verdriet, schuldgevoelens, ontkenning, frustraties en apathie. Zeker geen volledige opsomming, emoties komen en gaan en soms zijn ze er tegelijk.

Rouwen is geen ziekte

We voelen ons lamgeslagen, kunnen nergens anders meer aan denken, onze toekomstplannen vallen in duigen. Rouw en verlies heeft gevolgen voor onze concentratie en kan ervoor zorgen dat we heel weinig aandacht hebben voor onze omgeving. We kunnen rouw soms zelfs als fysieke pijn voelen.

Rouwen is stress. En stress is eigenlijk niets anders dan een bepaalde spanning of druk voelen. Je voelt de druk van het verlies, de druk van het verdriet. Je ervaart pijn om iemand die je verliest, bent verdrietig om iets wat nooit meer terugkomt.

Jezelf opnieuw uitvinden

Rouwen is ook een zoektocht. Een zoektocht naar jezelf. Want je moet jezelf als het ware opnieuw uitvinden. Opnieuw ontdekken wie je bent of wilt zijn zonder diegene die je moet missen, zonder dat wat je dierbaar is. Dat is een zoektocht en die rouwarbeid kost energie. Naast je ‘gewone’ werk, naast allerlei sociale activiteiten, die ook energie kosten.

Rouwkost&Troostvoer

In mijn praktijk rouwkost&troostvoer ontmoet ik mensen die allemaal één doel hebben en dat is zo snel mogelijk weer door kunnen gaan. Maar daarmee ontken je je leven en de waarde ervan, vind ik. Als je te snel door jouw pijn en verdriet wilt gaan geef je jezelf onvoldoende kans om je opnieuw te verbinden met de persoon die je verloren bent of datgene dat niet meer terugkeert.

Samen met mijn cliënten ga ik op zoek naar handvatten om hun leven opnieuw vorm en inhoud te geven.