Keti Koti: herdenken en vieren in Nijmegen op 1 juli

Elk jaar op 1 juli wordt tijdens Keti Koti stilgestaan bij het slavernijverleden én de afschaffing ervan in Suriname en het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden.

In 2025 vindt de herdenking voor de derde keer plaats in onze stad. Ter ere van de herdenking zal de vlag dit jaar halfstok hangen op het stadhuis.

Op zondag 29 juni is het Keti Koti / Kadena Kibrá festival in De Achtertuin bij de Nyma. Er is een veelzijdig programma met muziek, kunst, dans, een markt en foodtrucks. Er worden verhalen verteld, workshops gegeven en er zijn panelgesprekken en interviews. Het festival is gratis. Kijk voor meer informatie op intonijmegen.com 

Op maandag 30 juni wordt het slavernijverleden herdacht met een bijeenkomst in het stadhuis, georganiseerd door Stemmen uit Nijmegen. Deze initiatiefgroep is opgericht om aandacht te vragen voor het koloniaal en slavernijverleden, ook in relatie tot de stad Nijmegen. Er worden verhalen verteld en er is muziek. Deze bijeenkomst is gratis. U bent welkom vanaf 19.00 uur bij de inloop, het programma start om 19.30 uur.

Speciaal voor Keti Koti opent het Valkhof Museum op zowel 30 juni als 1 juli de deuren met gratis toegang. Bezoekers kunnen de tentoonstelling 'Bittere Oogst – Een Surinaamse plantage in Nijmegen' bekijken, die inzicht geeft in het slavernijverleden. Kijk op valkhofmusem.nl voor meer informatie. 

Keti Koti (spreek uit: kittie kottie) betekent ‘verbroken ketenen’ en verwijst naar de boeien waarmee tot slaaf gemaakten werden vastgezet. Soms wordt Keti Koti ook Kadena Kibrá genoemd. Keti Koti is de Surinaamse (Sranantongo) term. Kadena Kibrá is de Papiamentse term, met dezelfde betekenis, en wordt gebruikt in het Caribisch deel van het Koninkrijk.

Tijdens Keti Koti staan twee zaken centraal: de herdenking van de slachtoffers van slavernij, de viering van de afschaffing van de slavernij door Nederland op 1 juli 1863. Hoewel de slavernij juridisch werd afgeschaft in 1863, moesten veel tot slaaf gemaakten daarna nog tien jaar onder staatstoezicht blijven werken. Volledige vrijheid kwam dus pas in 1873.